Deze site maakt gebruik van cookies.Meer wetenAccepteren

De hele dag door hyperventilatie

Prijs € 39

GRATIS verzending vanaf € 0,00

 

Inhoud 50 ml

Onmiddelijk leverbaar

 

 

Aantal:

 

Plaats in mandje


Soorten hyperventilatie: acuut of de hele dag door

De meeste mensen kennen wel een aanval van acute hyperventilatie en beseffen dat het niet leefbaar zou zijn om dit een hele dag door mee te maken. Een aanval van acute hyperventilatie duurt doorgaans gelukkig niet zo lang. De symptomen van een aanval van acute hyperventilatie zijn zeer hevig en beangstigend en doen vaak denken aan een hartaanval. Toch is een aanval van acute hyperventilatie op zich niet gevaarlijk of schadelijk. De voornaamste kenmerken van acute hyperventilatie zijn:
 - een beklemmend gevoel op de borst,
 - hartkloppingen,
 - het gevoel dat je gaat stikken,
 - klam aanvoelen,
 - tintelingen in handen en/of voeten.

Een aanval van hyperventilatie ontstaat doordat er een verstoring is van het evenwicht tussen zuurstof en koolzuurgas in het bloed. Hierdoor vernauwen de bloedvaten en reageert het lichaam door je te laten hyperventileren. Van zodra men rustig begint te ademen of indien nodig zodanig gaat ademen dat men de uitgeademde lucht opnieuw inademt (in een plastic zak bijvoorbeeld) gaat de aanval weer over.

Er zijn echter ook mensen die de hele dag door hyperventileren. In dat geval spreken we van chronische hyperventilatie. De symptomen zijn gelukkig niet zo hevig als bij een acute aanval.

 

Chronische hyperventilatie: de hele dag door hyperventileren

Bij chronische hyperventilatie is men (doorgaans onbewust) de ganse door aan het hyperventileren. Deze vorm van hyperventilatie is minder bekend dan de acute vorm, maar komt wel meer voor. Dat men deze vorm minder kent, is vooral te wijten aan het feit dat de symptomen minder hevig zijn. Men heeft gelijkaardige symptomen dan bij acute aanvallen van hyperventilatie, maar ze zijn minder herkenbaar. Daarom lopen mensen met chronische hyperventilatie vaak jaren na elkaar van de ene arts naar de andere met vage klachten zonder effectief geholpen te worden. De hartkloppingen doen al gauw naar een cardioloog verwijzen. Maar aangezien er niets met je hart is, kan deze je niet helpen. De hoofdpijn die typerend is voor mensen met chronische hyperventilatie doet dan weer denken aan migraine. Toch zal een neuroloog je ook niet verder kunnen helpen. De spierpijnen laten dan weer denken aan reuma. En het moe en suf lopen zal men eerder aan een depressie toeschrijven dan aan chronische hyperventilatie. Zowel voor de behandelende artsen, als voor de omgeving maar zeker voor de patiënt zelf is dit zeer frustrerend. Men voelt wel dat er iets is, maar de juiste oorzaak wordt niet gevonden.

 

Andere artikelen
Top van de pagina